İlkbaharı karşıladığımız bu günler yeni yerler keşfetmek için oldukça ideal zaman dilimi.Rotamızı bugün bakir ve sessiz,hüzünlü bir yer olan Söke’nin Eskidoğanbey Köyüne çeviriyoruz.Dilek Yarımadası ve Büyük Menderes Deltası Milli Parkı sınırları içinde yer alan Eskidoğanbey köyü, yürüyüş parkurları, trekking alanları, kuş çeşitliliği, gelişmiş florası ve endemik bitki türleriyle eko turizmin de geliştiği bir bölge.Milli Park florasında 95 familyaya ait; tür, alttür ve toplamda 804 adet bitki barındırmakta,ayrıca bunlardan altısı, dünyada sadece burada görülen endemik türlerden.

Köyün eski adı Domatia, aslında bir Rum köyü.,anlamı güzel bahçeli,büyük odalı evlerin bulunduğu yer demekmiş. Köy, 1924 yılındaki mübadeleye kadar Rum halkının yaşam alanıymış. Köyün daha sonraki halkı olan Türklerin burayı terk ederek, 2 kilometre aşağıdaki bölgeye taşınmasıyla Doğanbey köyü, “Eski” ve “Yeni” olarak iki isimle anılmaya başlamış.

Köye geldiğinizde meydanda bulunan çeşmeden dağ suyunu mutlaka için,bahar zamanı bu çeşmenin civarında endemik çan çiçeğini görme şansınız yüksek,ayrıca Köyün girişinde Doğa Tabiat Müzesini mutlaka ziyaret etmenizi öneririm,bölgede bulunan hayvanlar  tahnit edilip sergileniyor.Anadolu Parsının en son yaşadığı yerin bu bölge olduğunuda ayrıca belirtmek isterim.

İyi geziler… [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü lezzet durağımız güzel şehrimiz Gaziantepte.Türkiyenin belkide en eski kahvehanesine konuk olacağız.Tarihi Tahmis Kahvesi Türkmen Ağası ve Sancak Beyi olan Mustafa Ağa tarafından Tekke’ye (Mevlevihane) gelir getirmesi amacıyla 1638 yılında kurulmuştur.Tahmis, “Kahvenin dövüldüğü yer” anlamına gelmektedir. Eski dönemlerde kahve, cevizden yapılan büyük dibeklerde, aynı ağaçtan imal edilen aletlerle dövülürmüş. Şimdilerde özlenilen bir tat olan dibek kahvesini, yabani fıstıktan hazırlanan Melengiç Kahvesi pek aratmıyor.Rivayete göre 4. Murat’ın Bağdat Seferi sırasında burada dinlendiği ve kendisine Tahmis Kahvesi’nde kahve ikram edildiği de söylenir.Melengiç Kahvesi içimi hoş ve sütle birlikte tadı oldukça keyiflidir,ilave olarak  Melengiç Kahvesi ile birlikte sunulan çerezlerde (çıtçıtlar) oldukça lezzetlidir.Ayrıca zahter çayı,yani kekik çayı buraya has ayrı bir güzelliktir buda mutlaka burada içilmeli,denk gelirse Turk Musikisi Gösterisini kaçırmayın derim.

Afiyet olsun.. [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi durağımızda Troya şehrinin ikinci kutsal alanı olan Apollon Smintheion’da olacağız.Buranın özelliği Anadoluda bilinen Apollon Kültleri içerisindeki fare simgesiyle karşımıza çıkan tek örnek olması açısından önemlidir.Bu fare amblemi çifçileri bu dertten koruması açısından oldukça ilginçtir.Bu kültün Giritten geldiğini belgelerden öğreniyoruz.Burası sanat tarihinde kendine özgü mimari tasarım ve yapıtları ile bugünde çok önemli bir arkeolojik alandır.Tapınak İyon stilinde MÖ 150 ylında Anadolulu mimar Hermogenes tarafından yalancı iki sıralı sütün tekniği ile yapılmıştır ve Truva Savaşını anlatan kabartmaları ilk kez burada görülmüştür. Normalde 120 mt olan kabartmaların bugün 24 mt si çıkarılmıştır.

Mimari olarak alt yapısında üç farklı tür taş kullanılmıştır.Temeli özgün volkanik tüf taşı,üzeri ise andezit-bazalt taşı ile kaplıdır.Temel ve 11 basamağın en son kaplaması mermerdir.Mermer bloklarla döşenen kutsal alan, üç odadan oluşur. Bunlar; giriş sırasıyla, pronaos (kutsal ön oda), naos (kutsal oda) ve opisthodomos (arka oda) tur. Naos’ta, Paroslu heykeltraş Skopas’ın yaptığı ve 110 cm’lik bacak parçası ele geçen, Apollon’un heykelinin yer aldığı bilinmektedir.

Apollona adanan bu kutsal alan 1853 yılında İngiliz Admiral Spratt tarafından bilim dünyasına sunulmuştur.1980 yılında kazı ve onarım çalışmalarına tekrar başlanmış ve günümüzdede devam etmektedir.Beyaz mermer ile yapılan onarım çalışması eleştiri alması ile yoğun bir şekilde gündemde kalmıştır.

Çanakkale’ye yolunuz düşerse bu alanı mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.Truva Savaşının canlı örnekleride burada yaşamak gerçekten çok güzel.

İyi gezmeler.. [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi turumuzda Istanbul Eyüp’te bulunan Pierre Loti Tepesi ve Kahvesinde olacağız.

Haliç’in o ünlü manzaranın seyredilebildiği en iyi bölge olan bu tepelere çıkıldığında; ünlü Fransız yazar Pierre Loti’nin adını taşıyan Kahve’ye ulaşılmaktadır.İstanbul’da uzun dönemler yaşayan ve gerçek bir İstanbul aşığı olan Pierre Loti’nin asıl adı “Julien Viaud’dur”.Tarihi Kahve, bahsi geçen eşsiz manzaranın seyredilebildiği en ideal yerdir.

Türkiye’yi ikinci vatan olarak gören Pierre Loti’nin o dönemde, “Rabia Kadın Kahvesi” olarak bilinen bu kahveye sık sık gelerek Haliç’e karşı “Aziyade” adlı romanını yazdığı söylenir.Bugün restore edilerek orijinal “Türk mahallesi” halinin yaşatıldığı bölge, turistik tesis olarak hizmet veren mekanlardan oluşmaktadır.

Oldukça turistik olan bu Tepeye ve Kahveye mutlaka gelin derim.Türk Kahvesini veya çayınızı bu doyumsuz panoromada yudumlamanın keyfini çıkarın.

Dönüşte ise Teleferik ile birlikte Eyüp Sultana uğramayı ihmal etmeyin derim.

İyi gezmeler,afiyet olsun..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü Gezi rotamızda Konya Beyşehirde olacağız.Bugün  Hititler döneminden kalma bir yapıyı sizlere anlatıyor olacağım.

Bu yerin ismi; Su Mühendisliği harikası olan  Eflatunpınarı.Burası bir Tapınak fakat baraj şeklinde yapılmış bir yapı olup Beyşehir’e 22 km. mesafededir.

Hititler “Bin Tanrılı Halk” olarak anılır. Büyük olasılıkla gurur duydukları bu özellik pek çok gizemi de beraberinde getiriyor. Örneğin, pınarlar kutsaldı.Anıtlarla kutsallığı ölümsüzleştirmeye çalıştılar.Eflatunpınar günümüze ulaşan nadir örneklerden.

Hititler, dünya uygarlık tarihinde yaklaşık bin yıllık egemenlik döneminde devlet yapısını, sosyal, ekonomik ve dini hayatı yansıtan çeşitli somut kültür varlıkları bırakmışlardır.Anıt, göğü taşıyan ve yerle gök arasında ilişki kuran tanrıları tasvir etmektedir.Anıt biçimine bakılarak IV. Tudhaliya dönemine tarihlenmektedir.

Yazın yaklaştığı bu günler gezmek için oldukça ideal zamanlar.Bugün doğası meşhur olan,Marmaris Orhaniyede bulunan Kız Kumunu sizlerle paylaşıyor olacağım.Hisarönü Körfezi bölgenin  önemli turist ve yat demirleme bölgesinden birisidir. Hisarönü Körfezinin yanında bulunur Orhaniye.Orhaniye’de doğa muhteşemdir.Etrafı çam ormanlarıyla ve güzel plajlarla doludur buralarda.En güzel plajın ismide Kız Kumudur.Marmarise 30km uzakta bulunan bu yerin ilk dikkat edici tarafı insanların sanki  su üstünde yürüdüğü görünüşüdür.Şaşkınlıkla ortamı gözlerken siz de dayanamayıp suya girerek denizin ortasında yürüyüş yapacaksınız.Koyun ortasına kadar bir kanal gibi ilerleyen sığlık var burada,körfezin ortasına 600mt kadar suda rahatlıkla yürüyebiliyorsunuz.

Efsaneye göre Bybassos Kralı’nın kızı güzel prenses ile bir balıkçı birbirlerine aşık olurlar. Kız geceleri sahile çıkıp kandille balıkçıya işaret verir ve balıkçı da karşı kıyıdan sandalıyla gelerek buluşurlar. Kral bunu zaman içerisinde öğrenecektir ve bu ilişkiye karşı çıkacaktır.Bir gece kızını takip ettirerek balıkçının denizden geldiğini, kızının kumsalda onu beklediğini, beklediği yeri de elindeki bir ışıkla balıkçıya haber verdiğini öğrenir. Kral askerlerine balıkçıyı yakalamalarını emreder.Balıkçı gece karşı kıyıdan ışığı gördüğü anda atlar kayığına, kürek çekmeye başlar.Yakalanmış olan presenses askerlerin elinden kurtulup denizin ortasındaki delikanlıya doğru hızla koşmaya başladığı anda bir mucize gerçekleşir ve kızın her adım attığı deniz anında kumsala dönüşür.Arkadan koşan askerlerin üzerlerindeki ağırlık onları suya batırdığı anda bir asker ok ve yayına sarılır. Amacı delikanlıyı vurmaktır ama ok kıza saplanır. Efsaneye göre de kumların rengi prensesin kanıyla kırmızıya dönüşür.Delikanlı okla öldürülen prensesi alıp kayığıyla ortadan kaybolur ve bir daha ikisini de gören olmaz.Ogün bugündür buraya “Kız Kumu” denilmektedir.

İyi gezmeler..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi rotamızda Aydın’ın şirin,güzel sahil beldesi Didim’de olacağız.Didim Altınkum Plajı ve doğal koyları ile turist akınına uğrayan bir ilçemizdir.Ayrıca Apollon Tapınağı ile antik dünyanın kutsal mekanı olarak yerini almıştır.

Aslında Apollon Tapınağı o zamanki adıyla Dydmaion MÖ 560 yy inşasına başlanılmış kehanet merkezidir.Milet antik kenti ile arasında 16.5kmlik oldukça uzun olan kutsal bir yol bulunmaktadır.Didyma, kutsal emanetleri, hazineleri, kutsal kuyusu ve kutsal defne korusu ile de tanınırdı,fakat ölçüleri oldukça büyük olan bu yapılar hiçbir zaman bitirilemedi..Bitseydi toplam sütün sayısı 112 tane olacaktı ve her sütun yaklaşık 20mt yükseklikte bulunacaktı.

Efsaneye göre, Tanrı Apollon  çobanlık yapan Brankhos’a rastlar. Onun saf ruhundan çok hoşlanan Apollon, ona biliciliğin  sırlarını öğretir. Öğrendiği tanrısal sırları insanlara aktarma amacındaki çoban Brankhos, bugünkü Apollon Tapınağı’nın bulunduğu yere ilk tapınağı kurar. Zaman içinde Brankhos soyundan gelenler ‘Brankhidler’ olarak anılmıştır. Bu soydan gelenler çok uzun yıllar boyunca Apollon Tapınağı’nın yöneticiliğini yapmışlardır. Bundan dolayı ‘Didyma’ asırlar boyu; ‘Brankhidai’, yani Brankhidler Ülkesi adıyla da anılmıştır.

Apollon Tapınağı, Apollo’nun kız kardeşinin adına yapılan Efes’teki Artemis Tapınağı’nın bir benzeri olarak inşa edilmek istenmişti. Sonuçta onlar ikiz kardeşti ve tapınakları da birbirinin aynısı olmalıydı. Eğer antik çağ mimarları bu amaçlarına ulaşabilmiş olsalardı, günümüzde belki de aralarında Didim’deki Apollon Tapınağı’nın da yer alacağı Dünyanın 8 Harikası’ndan bahsediliyor olacaktı…

Tapınak ilk Persler tarafından yıkıldı,Apollon’un bronz heykeli Pers başkentine götürüldü.Büyük İskender İÖ 334’te Miletos’u aldıktan sonra kehanet merkezinin yönetimi Miletos kentine verildi ve tapınak tamir edildi.

Artemis, Zeus, Aphrodite mabetleriyle diğer bazı yapıların da bulunduğu inşaatın Roma devrinde de sürdüğü, mabet çevresinde ele geçen kitabelerden anlaşılmaktadır. M.S. 250’den önce mabet önemini yitirmeye başlamış ve M.S. 385’de Theodosios’un emri ile tamamen önemini yitirmiştir.Hıristiyanlığın yaygınlaşması ile zaten bitirilmemiş olan mabedin içine bir kilise yapılmıştır.1493 yılında büyük bir depremle tümden tarih sahnesinden çekilmiş oldu.

Yolunuz bir gün Didem’e düşürün önce Millet Antik Kentini gezin sonra kutsal yolda biraz yürüyüp rotanızı Apollon Tapınağına düşürün,kutsal tünelden geçip avluda geçmişin izlerini büyük sutunlar altında arayın derim.

Sevgiler

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi durağımızı Muğladan seçtim.

“Belen Kahvesi” adlı bu tarihi yer bir kahveden öte bir mekan.Muğla Gevenes Köyünde bulunan bu yerin hazinli,dramatik bir öyküsü mevcut.

1946 yılında Mustafa Şahbudak ve Muhtar Tevfik Cezayirli, dama tahtasının başına otururlar. Oyunun yarısında ’Sarı Memet’ lakaplı Orman Memuru Mehmet İn çıkagelir. Mehmet, sarhoştur. Bir gün önce, komşu olan Çiftlik Köyü’nde yangın çıkmıştır.1946 seçimlerinin evrakı Yatağan’a gönderilecektir. Seçim evrakını Yatağan’a, köy bekçisinin götürmesi zorunludur. Ormancı ise yangın evrakının bir an önce ilçeye götürülmesi için bekçiyi muhtardan ister. Muhtar Cezayirli,olmaz, daha acil olan seçim sonuçlarının ulaştırılması gerekiyor,bekçiyi gönderemem diye cevap verir. Bunun üzerine ormancı ile muhtar arasında tartışma başlar.Ormancı dama masasına bir yumruk atar. Mustafa Şahbudak, bu davranışa tahammül edemez ve ormancıyı tokatlar. Olayın büyüyeceğini anlayan köylüler, ormancıyı sakinleşmesi için kahvenin arka tarafına götürürler. Ormancı bağırarak küfürler savurmaktadır. Küfürler Mustafa Şahbudak’ın tahammül sınırını daha da zorlar. Şahbudak, yerinden kalkar, ormancının üzerine yürür. Ormancı Mehmet, kamasını çıkarıp Mustafa Şahbudak’ı kolundan yaralar. O zaman, Mustafa Şahbudak ormancıyı korkutmak için, belindeki tabancayı çıkarır, yere doğru ateş eder. Muhtar, ormancının ikinci kez kama vurmaması için elini tutar. Fakat, Mustafa tetiği çoktan çekmiştir. Ormancı Mehmet İn, bunun üzerine kaçmaya başlar. Mustafa Şahbudak kaçmasın diye, bir el daha ateş eder. Bu ateş de öldürmek için değil kaçmasına engel olmak içindir.

İkinci atışta Mehmet İn yere düşer. Arka cebinde tabaka olduğu için, ona bir şey olmaz. Ama, Mustafa Şahbudak, kaza kurşunu ile dostu Tevfik’i vurmuştur. O günlerin imkansızlıkları içerisinde Tevfik’i, tahta bir sal üzerinde köyden 23 kilometre uzaklıktaki Muğla Devlet Hastanesine götürürler. Tevfik, çok kan kaybetmektedir. Mustafa, Doktor Veli Bey’e, ’Babamın selamı var, bu adamı iyileştir’ diye yalvarır. Doktor Veli Bey, ’O ölecek, önce senin kolunu saralım’ diye yanıt verir. O sırada Tevfik eliyle işaret edip Mustafa’yı yanına çağırarak, ’Ben ölüyorum, hakkını helal et’ dedikten sonra can verir.Mustafa, en yakın arkadaşını öldürdüğü için teslim olur, 4 yıl ceza alır. Cezaevindeyken her gece Tevfik rüyasına girer. Ancak ormancıya kini gittikçe artar.Bu acı olaydan sonra köyde kalamayacağını anlayan Mehmet İn ise, tayinini ister,Kavaklıdere Orman Müdürlüğü’ne atanır. Emekli olduktan sonra memleketi olan Marmaris’e yerleşir. Doksanlı yılların başında da ölür.

Mustafa Şahbudak da, cezaevinden çıktıktan sonra, anılarla dolu o köyde yaşayamayacağını anlayıp, Muğla’ya yerleşir. Çok sevdiği, günlerini birlikte geçirdiği arkadaşı Muhtar Tevfik Cezayir’i öldürdüğünde, arkada 25 yaşında bir eş ve 3 çocuk bırakır. Muhtar’ın eşi Pembe, bu acıya dayanamayıp birkaç yıl sonra akli dengesini yitirir. Oğlunun biri İzmir’e yerleşir. Diğer oğlu ile kızı, köyde evlenirler ve hayatlarını orada sürdürmeye devam ederler.

Bu arada Mustafa’nın anne tarafından akrabası olan Değirmenci Pisili Tahir Usta Gevenes Köyü’nde yaşanan bu acı olayın türküsünü bestelemiştir. Bu türkü bugün düğünlerde okunan, herkesin diline düşen Ormancı türküsüdür. Hayatının kalan yıllarını bu olayı unutmaya çalışarak geçiren Mustafa Şahbudak da 2005 yılında İzmir Ege  Hastanesi’nde 83 yaşında ölür.

Böyle hüzünlü öykü malesef.Bizler düğünlerde bu şarkı ile oynarken anlatılan aslında acıklı bir hikaye,trajikomik bir durum.

İlave olarak;Muğla Valiliğince 2005 yılında restore edilen Belen Kahvesi, yılda ortalama 40 bin turist ağırlıyor. Çaylarını yudumlayıp, ’otlu gözleme’ yiyerek yorgunluk atan ziyaretçiler, olaya şahit olmuş yaşlılardan türkünün hikayesini dinliyor.Birgün yolunuz Muğla’ya düşerse Yatağan Muğla arasından içeri sapın ve bu harika mekanda demli bir çay,acı bir kahveyi Aman Ormancı Türküsü ile birlikte yudumlayın derim.

Kahve çok güzel restore edilmiş ve harika bir doğası,  orman ve ova manzarası var.

Araba Park yerinden 100mt yukarıya doğru tırmanırken doğal ürünler satan yerli satıcılardan mutlaka birşeyler satın alın derim.

Çıktım Belen Kahvesine baktım ovaya,

Bay Mustafa çağırdı dama oynamaya,

Ormancı da gelir gelmez yıkar masayı,

Söz anlamaz ormancı çekmiş kafayı.

Aman ormancı yaktın ormancı,

Köyümüze bıraktın yoktan bir acı.

Geneves’in ortasında değirmen döner,

Değirmenin taşları dağından iner,

Ormancıya atılan kurşun Tevfik’e değer,

Tevfik’imin acıları yürekleri deler.

Aman ormancı yaktın ormancı,

Köyümüze bıraktın yoktan bir acı.

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi rotamızda Çanakkale Assos’ta olacağız.

Assos Çanakkale Ayvacığa bağlı bir yerleşim yeridir.Assos Kentinin kalıntıları Behramkale köyü ile iç içe geçmiş bir durumdadır.Behram adı Bizans egemenliği zamanında o yöreyi yönetmiş olan Makhram adlı bir komutanın adından geldiği rivayet edilir.Antik Kent sönmüş bir volkanın denize bakan yamacında yer almaktadır ve yaklaşık 238mt yüksekliktedir.

M.Ö. 2000 yıllarında bölgenin yerlisi Lelegler tarafından kurulan bu Antik Kent, M.Ö. 8.yy Midilli Adasın’dan gelen İonlar tarafından ele geçirilmiştir.Ünlü filozof Aristo M.Ö. 348 yılında ilk felsefe okulunu burada bizzat kurmuştur. Tepede M.Ö. 6.yy kurulan ünlü Athena Tapınağı kentin en değerli kalıntılarından olmuştur her zaman.Kenti kuşatan surlar antik çağdan günümüze kadar çok iyi korunmuş örneklerdendir.Assos’un günümüze ulaşan kalıntılarından biri de liman olup, bu küçük limanın mendireği ve rıhtımı halen günümüzdede kullanılmaktadır.

Athena Tapınağı  Assos’un en önemli eseri, Akropolün en yüksek düzlüğünde M.Ö.530 tarihlerinde inşa edilen Athena Tapınağı’dır. Yapı mimarlık tarihi açısından oldukça önemlidir. Önce Anadolu’daki ilk ve tek Arkaik Çağ Dor Mimari örneğidir. Athena Tapınağı çevresinde yapılan çalışmalarda tapınağı çevreleyen ve onu orta avlu gibi kullanan bir dizi konutun varlığı ortaya çıkarılmıştır. MS 6.yy’a ait tek katlı bu konutlar kentin küçüldüğü ve artan korsan saldırıları nedeni ile surlar içine çekilip bir iç kale gibi savunmaya hazırladığı bir dönemi bizlere anlatır.

Tiyatro ve Nekropol (Ölüler Şehri),Antik Liman ve 1.Murat Çamii diğer görülmesi gereken yerlerdendir.

Camii onarımdan geçmiş fakat iç kısmında muhtemel olması gereken işlemeler maalesef beyaz badana ile örtülmüş.

Bu müthiş Antik Kenti mutlaka görmenizi dilerim,havanın açık olduğu günlerde Midilli Adası çok güzel görülüyor buralarda.

Selamlar

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Ege Bölgesinin,hatta Asya Kıtasının en uç konumunda bulunan bir burundur burası.Osmanlı Sultanı 3.Ahmet zamanında seferden dönerken fırtınaya yakalanmış ve doğal bu  limana sığınmıştır.Halk burada çok sıkıntı çektiklerinden yakındığından padişah ferman verip buraya Kaptanı Derya Mustafa Paşa önderliğinde bir kale yapılmasını emreder.İnşaat çalışan mahkumlar tarafından yapılacaktır.Mahkumlar  inşaat sonrası hür kalacaklardır,bu yüzden  Kale yapımı Anadoluda oldukça ilgi çeker.Patrona Halil Ayaklanması ile Kaptanı Derya’nın öldürülmesi işlerin ilerlemesini uzatmış olsada bir süre sonra tamamlanır ve adına Babakale ismi verilir.Bölgede suda yoktur ve 5 km ileriden küntler vasıyasıyla suya kavuşur bölge,kale içindeki akmayan çeşmede bu zamandan kalmadır.Donanma Savaşa çıkmadan burada su nakli yaparlarmış o zamanlar.Kesme taşı ve Horasan harcı ile yapılan kale zamanla aşınmıştır,son yıllarda yapılan özgün tadilatla kendi özgü kimliğine tekrar bürünmüşür.4 burç, 10 top yeri bulunan denize sıfır bu yapı mutlaka görülmeli derim.

Ayrıca Babakale kunduracılık,bıçakcılık,gümüşçülükte zamanında oldukça popüler bir yer imiş,günümüzde küçük,şirin bir balıkçı kasabası hali var.Osmanlının kılıç ihtiyacının büyük kısmı zamanında buradan temin edilirmiş.Hala bıçakçılık ile uğraşanlarda mevcut,özellikle Bıçakçı Doğan Usta bu işi yaşatmaya çalışıyor buralarda,yolunuz düşerse uğrayın bu dükkana..

İlginç bir konuda burada ev kapıları hk.Burada evlerin kapıları kesinlikle kilitlenmez,ip bağlanır oda kimse girmesin diye değil eş dost geldiğinde ne zaman geleceğini bildirmek içindir. Hangi kapıya baksanız renkli renkli ipler görürsünüz. İpe düğüm atılmamışsa ve aşağı doğru bırakılmışsa “evdeyim”, ipe gelişi güzel gevşek bir düğüm atılmışsa “uzakta değilim birazdan geleceğim”, ipe sıkıca bir düğüm veya birkaç düğüm arka arkaya atılmışsa “yakında değilim ve yakın zamanda eve dönemeyeceğim beklemeyin” anlamına gelir.

Günümüzdeki küçük bir balıkçı kasabası olan bu yer mutlaka ziyaret edilmeli,kalamar dolması ve karideside balık eşliğinde tadılmalı,çınar ağacının bulunduğu meydanda çay,kahve içilmeli derim,benden söylemesi..

İyi gezmeler.. [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]