Yazın yaklaştığı bu günler gezmek için oldukça ideal zamanlar.Bugün doğası meşhur olan,Marmaris Orhaniyede bulunan Kız Kumunu sizlerle paylaşıyor olacağım.Hisarönü Körfezi bölgenin  önemli turist ve yat demirleme bölgesinden birisidir. Hisarönü Körfezinin yanında bulunur Orhaniye.Orhaniye’de doğa muhteşemdir.Etrafı çam ormanlarıyla ve güzel plajlarla doludur buralarda.En güzel plajın ismide Kız Kumudur.Marmarise 30km uzakta bulunan bu yerin ilk dikkat edici tarafı insanların sanki  su üstünde yürüdüğü görünüşüdür.Şaşkınlıkla ortamı gözlerken siz de dayanamayıp suya girerek denizin ortasında yürüyüş yapacaksınız.Koyun ortasına kadar bir kanal gibi ilerleyen sığlık var burada,körfezin ortasına 600mt kadar suda rahatlıkla yürüyebiliyorsunuz.

Efsaneye göre Bybassos Kralı’nın kızı güzel prenses ile bir balıkçı birbirlerine aşık olurlar. Kız geceleri sahile çıkıp kandille balıkçıya işaret verir ve balıkçı da karşı kıyıdan sandalıyla gelerek buluşurlar. Kral bunu zaman içerisinde öğrenecektir ve bu ilişkiye karşı çıkacaktır.Bir gece kızını takip ettirerek balıkçının denizden geldiğini, kızının kumsalda onu beklediğini, beklediği yeri de elindeki bir ışıkla balıkçıya haber verdiğini öğrenir. Kral askerlerine balıkçıyı yakalamalarını emreder.Balıkçı gece karşı kıyıdan ışığı gördüğü anda atlar kayığına, kürek çekmeye başlar.Yakalanmış olan presenses askerlerin elinden kurtulup denizin ortasındaki delikanlıya doğru hızla koşmaya başladığı anda bir mucize gerçekleşir ve kızın her adım attığı deniz anında kumsala dönüşür.Arkadan koşan askerlerin üzerlerindeki ağırlık onları suya batırdığı anda bir asker ok ve yayına sarılır. Amacı delikanlıyı vurmaktır ama ok kıza saplanır. Efsaneye göre de kumların rengi prensesin kanıyla kırmızıya dönüşür.Delikanlı okla öldürülen prensesi alıp kayığıyla ortadan kaybolur ve bir daha ikisini de gören olmaz.Ogün bugündür buraya “Kız Kumu” denilmektedir.

İyi gezmeler..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi durağımızı Muğladan seçtim.

“Belen Kahvesi” adlı bu tarihi yer bir kahveden öte bir mekan.Muğla Gevenes Köyünde bulunan bu yerin hazinli,dramatik bir öyküsü mevcut.

1946 yılında Mustafa Şahbudak ve Muhtar Tevfik Cezayirli, dama tahtasının başına otururlar. Oyunun yarısında ’Sarı Memet’ lakaplı Orman Memuru Mehmet İn çıkagelir. Mehmet, sarhoştur. Bir gün önce, komşu olan Çiftlik Köyü’nde yangın çıkmıştır.1946 seçimlerinin evrakı Yatağan’a gönderilecektir. Seçim evrakını Yatağan’a, köy bekçisinin götürmesi zorunludur. Ormancı ise yangın evrakının bir an önce ilçeye götürülmesi için bekçiyi muhtardan ister. Muhtar Cezayirli,olmaz, daha acil olan seçim sonuçlarının ulaştırılması gerekiyor,bekçiyi gönderemem diye cevap verir. Bunun üzerine ormancı ile muhtar arasında tartışma başlar.Ormancı dama masasına bir yumruk atar. Mustafa Şahbudak, bu davranışa tahammül edemez ve ormancıyı tokatlar. Olayın büyüyeceğini anlayan köylüler, ormancıyı sakinleşmesi için kahvenin arka tarafına götürürler. Ormancı bağırarak küfürler savurmaktadır. Küfürler Mustafa Şahbudak’ın tahammül sınırını daha da zorlar. Şahbudak, yerinden kalkar, ormancının üzerine yürür. Ormancı Mehmet, kamasını çıkarıp Mustafa Şahbudak’ı kolundan yaralar. O zaman, Mustafa Şahbudak ormancıyı korkutmak için, belindeki tabancayı çıkarır, yere doğru ateş eder. Muhtar, ormancının ikinci kez kama vurmaması için elini tutar. Fakat, Mustafa tetiği çoktan çekmiştir. Ormancı Mehmet İn, bunun üzerine kaçmaya başlar. Mustafa Şahbudak kaçmasın diye, bir el daha ateş eder. Bu ateş de öldürmek için değil kaçmasına engel olmak içindir.

İkinci atışta Mehmet İn yere düşer. Arka cebinde tabaka olduğu için, ona bir şey olmaz. Ama, Mustafa Şahbudak, kaza kurşunu ile dostu Tevfik’i vurmuştur. O günlerin imkansızlıkları içerisinde Tevfik’i, tahta bir sal üzerinde köyden 23 kilometre uzaklıktaki Muğla Devlet Hastanesine götürürler. Tevfik, çok kan kaybetmektedir. Mustafa, Doktor Veli Bey’e, ’Babamın selamı var, bu adamı iyileştir’ diye yalvarır. Doktor Veli Bey, ’O ölecek, önce senin kolunu saralım’ diye yanıt verir. O sırada Tevfik eliyle işaret edip Mustafa’yı yanına çağırarak, ’Ben ölüyorum, hakkını helal et’ dedikten sonra can verir.Mustafa, en yakın arkadaşını öldürdüğü için teslim olur, 4 yıl ceza alır. Cezaevindeyken her gece Tevfik rüyasına girer. Ancak ormancıya kini gittikçe artar.Bu acı olaydan sonra köyde kalamayacağını anlayan Mehmet İn ise, tayinini ister,Kavaklıdere Orman Müdürlüğü’ne atanır. Emekli olduktan sonra memleketi olan Marmaris’e yerleşir. Doksanlı yılların başında da ölür.

Mustafa Şahbudak da, cezaevinden çıktıktan sonra, anılarla dolu o köyde yaşayamayacağını anlayıp, Muğla’ya yerleşir. Çok sevdiği, günlerini birlikte geçirdiği arkadaşı Muhtar Tevfik Cezayir’i öldürdüğünde, arkada 25 yaşında bir eş ve 3 çocuk bırakır. Muhtar’ın eşi Pembe, bu acıya dayanamayıp birkaç yıl sonra akli dengesini yitirir. Oğlunun biri İzmir’e yerleşir. Diğer oğlu ile kızı, köyde evlenirler ve hayatlarını orada sürdürmeye devam ederler.

Bu arada Mustafa’nın anne tarafından akrabası olan Değirmenci Pisili Tahir Usta Gevenes Köyü’nde yaşanan bu acı olayın türküsünü bestelemiştir. Bu türkü bugün düğünlerde okunan, herkesin diline düşen Ormancı türküsüdür. Hayatının kalan yıllarını bu olayı unutmaya çalışarak geçiren Mustafa Şahbudak da 2005 yılında İzmir Ege  Hastanesi’nde 83 yaşında ölür.

Böyle hüzünlü öykü malesef.Bizler düğünlerde bu şarkı ile oynarken anlatılan aslında acıklı bir hikaye,trajikomik bir durum.

İlave olarak;Muğla Valiliğince 2005 yılında restore edilen Belen Kahvesi, yılda ortalama 40 bin turist ağırlıyor. Çaylarını yudumlayıp, ’otlu gözleme’ yiyerek yorgunluk atan ziyaretçiler, olaya şahit olmuş yaşlılardan türkünün hikayesini dinliyor.Birgün yolunuz Muğla’ya düşerse Yatağan Muğla arasından içeri sapın ve bu harika mekanda demli bir çay,acı bir kahveyi Aman Ormancı Türküsü ile birlikte yudumlayın derim.

Kahve çok güzel restore edilmiş ve harika bir doğası,  orman ve ova manzarası var.

Araba Park yerinden 100mt yukarıya doğru tırmanırken doğal ürünler satan yerli satıcılardan mutlaka birşeyler satın alın derim.

Çıktım Belen Kahvesine baktım ovaya,

Bay Mustafa çağırdı dama oynamaya,

Ormancı da gelir gelmez yıkar masayı,

Söz anlamaz ormancı çekmiş kafayı.

Aman ormancı yaktın ormancı,

Köyümüze bıraktın yoktan bir acı.

Geneves’in ortasında değirmen döner,

Değirmenin taşları dağından iner,

Ormancıya atılan kurşun Tevfik’e değer,

Tevfik’imin acıları yürekleri deler.

Aman ormancı yaktın ormancı,

Köyümüze bıraktın yoktan bir acı.

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi rotamızı doğa harikası olan Fethiye Saklıkente çeviriyoruz.

Saklıkent Kanyonu, Antalya-Muğla sınırını çizen Eşen Çayı’nın kolu olan Karaçay’ın oluşturduğu kanyondur.Toplam uzunluğu 18 km olan bu kanyonun yüksekliği 200 mt civarındadır.1996 yılında Milli Park ilan edilen bu yeri ben 1989 yılında ilk gezilerimde tesadüfen keşfetmiştim.Yazın bunaltıcı sıcaklığında Murat 131 ile yaptığımız bir turda yoldan aldığımız bir amcanın tavsiyesi ile zor bela bulmuştuk burayı,o zamanlar kimse burada böyle bir yer olduğunun farkında bile değildi.Köprüye geldiğimizde ufak bir çocuk bizi koşarak karşılamıştı,kimsecikler yoktu  o dönemde.Çoban Ekrem ilede o zaman tanışmıştık,burayı keşfeden kişi,49 yıllığına kiralamıştı burayı fakat gelen giden olmadığından işler çok iyi değildi.Gel git zaman Kanyon tanınmaya, ünlenmeye başladı, bugün her yıl 100 bin kişi bu doğal güzelliği görmek için geliyor buralara..Çoban Ekrem’den (Ekrem Uçar) işletmeyi günümüzde Seydikemer Belediyesine geçmiştir.Çoban Ekrem’in hali hazırda Oteli ve Alabalık işletmesi bulunuyor,eşi öldükten sonra maalesef kendisi hayata küsmüş bir durumda.İçeriye her yıl kurulan restaurantta artık kurulmuyor,tamamen doğal hali ile ziyaretçilerini ağırlamakta..

Kanyonun tabanı şiddetli akan suyla dolu olduğundan, su içinden geçmek imkansızdır. Giriş, kanyonun dik yamaçlarına demir çubuklarla tutturulan 200 metrelik tahta bir köprüyle yapılabilmektedir. Köprüden sonrasında oldukça soğuk olan güçlü Karstik kaynaklar bulunur. Buradan karşıya Kanyon içine iplere tutunarak buz gibi suyu geçebilirseniz girebilirsiniz.Kanyonda yürüdükçe büyüleneceksiniz,fakat dikkatli olmakta fayda var,zira yol ilerledikçe oldukça darlaşıyor,gökyüzü görünmez oluyor,6-7 km sonrası daha zorlu,ileride bir şelale ve sonrasında mağaralar (7 adet) var,kanyonun ilk giriş yeri yukarı dağda oldukça geniş bir düzlükten aşağıya akmakta.Kışın debi oldukça yüksek,Köprünün üstünde kurulmuş bir teleferik sistemi ile ölçüm yapılıyor.Yazında kanyonda dolaşmak bazen risk teşkil edebiliyor,yerler kaygan ve ani yağışlarda gelebilecek seller sayesinde mahsur kalma durumu söz konusu,dikkatli olmakta fayda var derim.

Kanyonun girişinde bulunan köprüden karşıya Kayıp Cennet köşesine gidip güzel şeyler yenilebilir.Mevcut köprü Muğla Antalya il sınırını teşkil etmekte olduğunuda ayrıca belirteyim.Zamanında oluşan bir kamyon kazasında uzunca bir süre hangi Savcının görev alanı olduğu gazete sayfalarına taşınmıştı.

Geniş sayılabilecek bir otoparka sahip alanı yazın gezerseniz yörel üreticilerin tezgahında sergilenen çok çeşitli yaz elmaların tadına bakmanızı öneririm,ayrıca bu bölgenin balıda oldukça lezzetli ve meşhur.

Giriş ve otoparkın ücretli olduğunu ayrıca belirtelim..

Selamlar

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Merhabalar, Yazın bu sıcak  günlerinde rotamızı sahil yerlerine ayırmayı tercih ediyorum genelde,bugün  ise sahil yolu üstünde bulunan bir ilimizi,Muğlayı ziyaret edip köfte ziyafeti yapacağız.Köfteci Kemal Muğla Çarşı içinde küçük bir mekan fakat inanılmaz bir lezzet durağı.(Muğla Çarşıda aynı adı taşıyan iki mekan var,akrabalar ve ikisindede aynı kıvamda köfte var  diyebilirim,fakat burası bu işin başlangıç yeri olmasından dolayı özel olduğunu belirtmek istiyorum) 1970 yılında rahmetli Kemal Usta ile birlikte küçük bir el arabası ile başlanan serüven günümüzde 3.kuşak torun Kemal Demirbilek devam etmekte.Dana etinden yapılmış,sinirleri ayıklanmış ve sadece tuz içeren  kıymadan muhteşem köfteler yapılmakta.Piştikten sonra üstüne konulan kimyon ise ayrı bir lezzet unsuru,hatırlatayım;kimyonu sevmeyenler önceden söylemeli..Köfteler küçük ebatlı,1 porsiyonda 9 küçük köfte bulunuyor,çok aç iseniz 1.5 porsiyon yağlı ekmekle ancak bu tada doyarsınız derim.Köfte yanında ayran ve domates,biber iyi gidiyor doğrusu.Öğleden sonraya pek bir şey kalmadığını hatırlatayım,fiyatların çok hesaplı,makul olduğunu belirteyim.11TL/Porsiyon Afiyetler.. [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Konumuza gelirsek,bugün sizlere Kadın Azmağında bulunan 1967 yılından beri açık olan bir yeri anlatmak istiyorum,ismi Halil’in Yeri olan bu mekan Halil Usta tarafından ilk olarak çay kahve içilen küçük bir mekan olarak kurulmuş,sonraları ilk olarak alabalık satılmaya başlanmış,bu uzunca bir süre devam etmiş,Marmaris’e gidenlerin yemek molası verdikleri bir yer olmuş zamanla.Halil Bey’in oğulları Ali ve Ahmet Beyler 1995 yılında işletmeyi bir üst seviyeye çıkarıp işletmeyi büyütmüşler ve otel ilave etmişler..

Mekanının özellikle yeri,konumu,manzarası ve havası mükemmel.Sıcak yaz günlerinde bile serin bölge burası.Mezeler oldukça çok,öncelikle mezemi balık mı yemek sorusuna cevap vermek gerekiyor.Mezelerden,deniz börülecesi, haydari,semiz,fava,kaya koruğu,patates böreği,tereyağ oldukça başarılı.Sıcaklardan ahtapot,karides ve kalamar oldukça popüler.Balıklara gelince Gökova Körfezinin en iyileri burada.Özellikle Lagos,Lervek,Çipura,Barbun,Dil,Mercan burada oldukça güzel ve lezzetli.Lagos Akdeniz Balığı ve Datça’nın altı litaratürde Akdeniz olarak adlandırılıyor,bu yüzden Lagos bu bölgenin balığı demek yanlış olmaz..

Mekanın tatlılarıda oldukça lezzetli.Yemeğim üstüne  kabak  veya peynir tatlısı yemek gerekir.

Fiyatlara gelince  çok ucuz olmadığını belirtmemde fayda olacak,deniz balığı oldukça azaldığından fiyatlar yüksek fakat etiketlerde net fiyatlar belirtilmiş.Genel ortamın güzelliği ve lezzete görede bu rakamlar uygun görülebilir.

Afiyet olsun..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü gezi rotamızı Bodrum’un,hatta yurdumuzun  en güzel koyundan birisine ayırdım.Cennet Koyu adı ile özdeşlemiş ülkemizin gerçek cennet köşelerinden bir yer.Adı lüx villa yapımı ile senelerdir anılsada maalesef bir kısmı villa kente dönüşsede yinede cennetten bir yer burası..Göltürkbükünün nadide yerlerinden birisi olan bu koya asfalt yolda yapılmış durumda, eskiden stabilize yol ile gidilirdi.Yatların,teknelerin giremediği iç kısım adeta bir halk plajı gibi,buraya giderken yanınıza su,yiyecek birşeyler almayı kesinlikle unutmayın derim.Saatlerin burada nasıl geçtiğini anlayamayacaksınız,henüz tam bozulmadan mutlaka görmelisiniz bu koyu..

Selamlar;Ilker Tolunay [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Yazın bu sıcak günlerinde lezzet durağımızı Bodrum’da arıyoruz.Gün batımının en iyi olduğu yerlerden birisi bu mekan,antik kentin arkasında sabah kahvaltılarının değişmez yeri,Limon Gümüşlük’tan bahsediyor olacağım sizlere.Gümüşlük Myndos Antik Kenti üstünde kurulduğundan sit alanı bölgesi,doğal yapısı bu yüzden binalarla pek bozulmamış bir yer.Limon Cafe’de bu doğallığın tam ortasında.Yalıkavak’a giderken özellikle akşam üstü daracık yolun sağı solu araba ile dolu oluyor, sırf gün batımını burada seyretmek için insanlar bu Cafe’ye akın akın gelmekteler.16 yıllık bir geçmişi olan mekanın kurucusu Candan Hanım,esas mesleği gazetecilikmiş,İstanbul’dan 1995 yılında eşi ve çocuğu Canbay ile birlikte Galata’dan Gümüşlüğe taşınıyorlar.Birçok işte çalıştıktan sonra burada karar kılıyorlar,arkadaşları buranın çok ıssız işlemez olduğunu söyleselerde Candan Hanım buradan vazgeçmiyor ve imece usulü ilk temeller atılıyor,sonrası ise çorap söküğü misali geliyor.

Bu işletmeyi ünlü yapan ise  kahvaltısı oluyor.Ürünlerin hepsi doğal ürünler,yelpaze oldukça geniş,anneannelerimizin tariflerinden gelen ürünler bunlar,gerçekten birçoğu çok lezzetliler,ekmekleri,peynirleri ve özellikle reçelleri bir harika doğrusu.

Fiyatlar Bodrum coğrafyası olarak makul düzeylerde.

Kaliteli ürünler ile birlikte kaliteli hizmet anlayışını iyi uygulayorlar,buda işin sırrı olsa gerek…

Afiyet olsun.. [See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Bugünkü lezzet durağımızda Muğla ilimizin şirin mi şirin ilçesi Ula’da olacağız.Ula ilçesi Dondurmam Gaymak filmi ile ünlü olmuş,gerçek bir sakin şehir.Bunu ilçede bulunan bisiklet sayısından anlamak olası,arabadan daha çok bisiklet var buralarda.

Dondurmam Gaymak filmi, küçük bir dondurmacının büyük markalara karşı hayatta kalma mücadelesini komik bir dille anlatan ve tüm oyuncuları Muğla-Ula halkından oluşan  bir film. Filmin yönetmeni ve yazarı Yüksel Aksu, filmini tek bir cümleyle özetliyor: “İstedik ki Dondurmam Gaymak küçük esnafın, küçük kasabanın, küçük insanların büyük filmi olsun.”Kendiside doğma büyüme Muğlalı, çocukken şimdi hayatını film yaptığı dondurmacı Ali Usta’nın yanında uzun süre çıraklık yapmış. Filmin adı da Ali Usta’nın babasının dondurma satarken bağırdığı o cümleden çıkmış: “Dondurmam gaymak, anası kızından oynak.”

Dondurmam Gaymak’ın Ustası Ali Özsoy,kendisi ile 3-4 defa konuşma fırsatım oldu.Son gördüğümde şeker hastalğından dolayı oldukça kilo almıştı kendisi.Dondurma dükkanının ismi Nasip Dondurma.Dondurmacılık baba mesleği,döve döve yapılan dondurma için Muğladan katırla kar getirilirmiş o zamanlar.Hala aynı sistem devam ediyor,sadece dövme işini artık eski tip bir makine yapmakta.Ürünler doğal meyvalardan zamanında yapılıyor,herşey doğal olunca sevenide doğal olarak çok oluyor.Muğla,Marmaris,Fethiye civarına giderken Muğla sonrasında kendinize bir iyilik yapın bu şirin ilçeye girip bu meşhur dondurmayı yerinde tadın derim.Filmde  kullanılan motor dükkanın üstünde hala sergilenmekte.

Fiyatlara gelince oldukça makul olduğunu belirteyim.

Afiyet olsun..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Ülkemiz gerçekten çok güzel vede özel bir yer.Gittiğimiz heryerde tarih,kültür ve doğa harikaları ile karşılaşıyoruz,bu inanılmaz.Yabancı ülkelerde saatlerce seyahat eder sadece bir yer görür geri dönersiniz,oysa ülkemizde bu duruma adım başı karşılaşırsınız.Buna rağmen bazı yerlerde hala keşfedilmeyi beklerler,bugün buna örnek bir yeri sizlerle paylaşıyor olacağım.Muğla’nın Ula ilçesinin Arıcılar Köyünde bulunan bu doğa harikasının ismi Geyik Kanyonu.Kanyona giriş Arıcılar, Gölcük ve Çakmak köyleri ile Namnam mevkii olmak üzere dört noktadan sağlanıyor. Biz giriş olarak Arıcılar Köyünü tercih ediyoruz.Ula Arıcılar arası tabiat olarak inanılmaz bir yol, 30 km olan bu mesafeye nehir tabanından bir vadi ve sonrası rampa dar bir arayol ile kanyonun girişine varıyorsunuz.Burada sizi bir dağ keçisi boynuzu karşılıyor,bölgede dağ keçisine geyik deniliyor.Dağ Keçisi bölgede oldukça yoğun olduğundan bu yerin ismi Geyik Kanyonu olmuş.Arıcılar Köy Muhtarı oldukça ilgili bir bey size kanyonda yalnız bırakmıyor gerekli rehberliği sizlere sağlıyor.Kanyon normalde 17km uzunluğunda trekking için biz 5-6km yürüyebildik,tabi su seviyesi bu yürüyüşlere olanak tanıdığı kadarı ile.Kanyon içi gerçekten cennetten bir parça gibi;Şelaler,dereler,ağaçlar,bitki örtüsü inanılmaz güzellikte ve doğallıkta..Kanyon gezisi sonunda sizlere bölgenin otlarından hazırlanmış nefis gözleme ve ev yapımı ayran,doğal domates ve bölgenin meşhur balı bekliyor,kanyona girmeden önce sipariş vermenizde fayda olur derim dönünce kurt gibi acıkmış oluyorsunuz.

Seneler evvel   Fethiye Saklıkentide tesadüf eseri bir gezimde kimse keşfetmeden keşfetmiştim,inanılmaz doğal idi,şuan turistlerin akın ettiği bir yer,burasıda Saklıkent kadar güzel bir bölge,işhallah turizm olarak iyi bir yerlere gelir ve doğallığıda bozulmaz..

İyi gezmeler..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Muğla genelde uğramadan geçtiğimiz bir ilimiz.Fethiye,Marmaris’e giderken genelde çevre yolu olmasından ötürü insanlar burayı pas geçerler vede oldukça yanılırlar.Muğla küçük bir ilimiz fakat görülmesi gereken oldukça güzel yerleri bünyesinde barındırmakta.Arastasıda bu güzel yerlerden birisidir.Oldukça eski geçmişe sahip bu çarşı ünlü lezzetleri barındırmaktadır.

Bugünkü lezzet durağımızı tatlı,helva üstüne ayırdım,bugün bu konuda ünlü olmuş bir yeri anlatıyor olacağım sizlere.Muğla merkez Arasta içinde olan bu güzide yerin ismi Helvacı Tahsin.

58 yıldır aynı dükkanda teknoloji ve zamana direnen bir mekan burası.1958 yılında Tahsin Usta kurmuş mekanı,kendisi bugün tam 82 yaşında,hala işinin başında.Eski usül üretime devam eden bu mekanı işletecek Tahsin Usta’dan sonra kişi maalesef bulunmuyor.Mesleğe yaz tatillerinde amcasının yanında başlayan ustamızın ustasının  ismi ise Topal Tahir imiş.O dönemler gerçekten Ege Bölgesi bir tahin helva üssü idi,özellikle Denizli,Mugla,Balıkesir,Manisa merkez ve ilçelerinde çok güzel helvalar yapılırdı,şimdilerde glukoz şurubu ile yapılmış sanayi ürünleri piyasada mevcut,fakat Tahsin Usta hala 1.sınıf yerli susam ve şeker hammaddeleri kullanarak üretime devam ediyor,lezzetin sırrıda bu olsa gerek.

Burada yaz kış değişik helva cinslerini bulabiliyorsunuz ve Türkiye’nin her tarafına kargo ile gönderiyorlar,ayrıca kendi el yapımı gül reçelinide denemenizi tavsiye ederim.

Fiyatlarında oldukça makul olduğunu belirtelim.

Afiyet olsun..

Adres:Balıbey Mah. Saatlikule Cad.No:69 Muğla Türkiye 

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]