Erkenden yola koyularak sabah kahvaltımızı alacağımız mola yerine kısa sürede Yahya Hocamızın gezi hk ilk bilgilendirmeleri ile ulaşıvermiştik..

Kısa süreli kahvaltı molası ve öğle yemeğimiz olacak  tepsiler dolusu böreklerin otobüse nakli ile yola tekrar koyulduk.Yol boyunca güneş tutulmasından sonra İlker Tolunay’ın bilgi bombardımanı tutularak bölge hk oldukça detaylı bilgiler almış olduk.Anlatım sonrası sözlü/yazılı sınav olacağı ve sınavdan kalanların tüm otobüse çay ısmarlayacağı konu olunca herkes pür dikkat dinlemeye geçerek bilgileri hafızalara resmen kazınmış oldular.J

Ayrıca geçen yıldan beri turlarımıza sürekli katılan genç arkadaşlarımızın tarih ve coğrafya derslerinde çalışmadan üst düzey notlar almaya başlamasıda bizleri mutlu eden başka etken oldu doğrusu..J

Yaklaşık 1 saatlik bir yolculuk ardından soluğu Eski Doğanbey Köyünde aldık.Burada bizi rehberimiz Orman Müh.Nevzat Bey karşıladılar.Öncelikle bir börek ve çay molası,ardından eskiden Okul ve Hastane olarak kullanılan günümüz Müzesinin alt katında Dilekyarımadasını oldukça iyi tanıtan bir  film gösterisi ve sonrasında müzenin üst katının dolaşılması..Milli Parkta yaşayan hayvanların tümü bu üst katta mevcut,cansız bedenleri doldurularak canlı hale getirilmişler sanki..Buradaki hayvanlar doğal yolla veya kaçak olarak avlanıp yakalanan hayvanlardan oluşmakta.

(Soyu günümüzde malesef tükenmiş olan Anadolu Parsı/Leoparı,Oklu Kirpi,Şahin,Atmaca,Yalı Çapkını dahil değişik kuş örnekleri,domuz,yılanlar ve çeşitli sürüngenler bir bütün halinde sergileniyor,dileğen ayrıca burada bulunan dürbün ile nadide kuşları gözlemleyebiliyor.)

Artık Trekking zamanı deyip yola köy içinden başlayarak koyuluyoruz.Eski Doğanbey Köyü terk edilmiş eski bir Rum Köyü,1924 yılı mübadelesi sonucu burada yaşayanlar Yunanistan’a,Yunanistan’dan Selaniğin bir Türk Köyünde yaşayanlar buraya göç etmişler/ettirilmişler.Günümüzde restorasyon çalışmaları hızlı bir tempoda devam etmekte,fakat henüz arzu edilen kalabalığa kavuşamamış bu bölge,koca köyde topu topu toplamda 3 aile ikamet etmekte.Nüfüsun büyük kısmı Yeni Doğanbey Köyüne 80’li yıllarda taşınmışlar.Köyün ünlü çeşmesi,güzel evlerini,Camii,Şapeli ve Meydanını bir çırpıda hayranlıkla dolaşıyoruz,sonrasında rotamız yukarıda bulunan Şorlak Şelalesi..

Hafif tatlı eğilimli dedimiz yolda biraz hesap hatası yapmış olsakta,J yukarıdaki Şorlak Şelalesine  ve  Söke Ovası/Bafa Gölü Manzarasını ancak bu çıkışla ulaşılabiliyor…

Söke Ovasının alüvyon dolma bir alan olduğu ve binlerce yıl önce Bafa’dan B.Menderes Nehri alüvyonları ile kopmuş olduğu bu noktadan oldukça net anlaşılıyor doğrusu..

İlginç olan bir ayrıntıda, bu dönemde Meandalos ( Maiandros) olarak anılan B.Menderes Nehri’nin körfezi doldurması üstüne.Zamanın mahkeme düzeni nehri bizzat suçlu bulup Nehir Tanrısına ceza kesiyorlar.Ceza  hernekadar Tanrılar için toplanmış aidatlardan karşılanmış olsada,alüyvonların Bafa’yı denizden ayrılmasını malesef engelleyememiş..

Yaklaşık 1.5 saatlik müthiş manzaralar,çeşitli bitkiler ve ağaçlar eşliğinde bir çıkışla  artık şelalesindeyiz ve mola zamanı.Kısa sürede eşşiz,doğal manzara ile kalan börekleri karnımıza bir çırpıda indiriveriyoruz,su ihtiyacı ise tabiiki doğal olarak akan şelaleden karşılanıyor.Dönüş  yolumuz bayır aşağı olsa gerek daha kısa zamanda tamamlanıyor ve Müzede soluklanıyoruz.

Artık Narenciye toplama zamanı;Meşhur Fatma Teyze ve Nuran Amcamızın bahçesinde soluğu alıyoruz.Portakal,mandalina ve limon,hepsi  % 100 doğal ve dallarından bizzat elle toplanıyor.

Günbatımına çok az kaldı,teyze ve amcamızla vedalaşıp günün son noktası olan Karinaya doğru yol alıyoruz.

Burası gerçekten Milli Parkta yolun sonu.Jandarma Karakolu en son noktada ve sonrası uçsuz buçaksız deniz..

Öncelikli olarak sahilde oturup eşsiz gün batımını kalıcı olarak fotoğraflıyoruz,sonrası artık keyif zamanı deyip Karina Restaurantta bize ayrılmış kapalı bölüme geçiyoruz.

Özenle hazırlanmış mezeler & balık eşliğinde güzel muhabbetlerle günün yorgunluğunu atıyoruz doğrusu,fakat gece henüz bitmedi.Bugün Nevruz,baharın müjdeleyicisi,ateş üstünden atlanmadan olmaz;Aldığımız özel izinle sahilde ufak bir ateşin eşliğinde Baharın gelişinide bu vesile ile  kutlamış oluyoruz.Artık eve dönüş vakti,otobüsümüze atlayıp Yahya Hoca’mızın anetkotları ile güzel bir yolculuk sonrası vedalaşıyoruz.

Bir sonraki gezi noktasında buluşmak üzere..

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]

Şehir bir gezgin/gurme hazinesi barındırıyor,bir saniye bile geç kalmak olmaz deyip kahvaltımızı otobüsün içinde yapıyoruz.

Sağolsun Yahya Hocamız en ince ayrıntıları bile düşünmüş,mükellef kahvaltılıklar/atıştırmalıklar/meyvalar ile yola devam ediyoruz.Yolda 1 mola verip İlker Hoca’mızın Osmanlı ve şehir hk ayrıntı,ilginç anekdotları ile yolculuğumuz bir çırpıda sona eriyor ve öğle vakti artık Bursadayız.Öğle yemeğinden önce hızlıca Tophane Bölgesini dolaşıyoruz;Osmanlı İmparatorluğu’nun kurucusu olan Osman ve Orhan Gazi Turbeleri,Saat Kulesi,Kale içinde Tarihi Camiler/Medreseler/Çeşmeler vs…görülecek o kadar çok yer var ki bu bölgede.

Öğleden sonra artık herkes kurtlar gibi acıkmıs bir halde,soluğu ünlü Öz Kayhan Köftecisinde alıyoruz.Nefis köfteler kısa sürede tükeniyor ve turumuza kaldığımız yerden devam ediyoruz.Ulu Camii,Orhan Gazi Camii,Kapalı Çarşı,Koza Han,Emir Han  üç saatlik turla tamamlanıyor.Özellikle Ulu Camii oldukça etkileyici bir mekan,kesinlikle ayrıntılı olarak görülmesi gerekir.Alışveriş için ise durak ünlü Koza Han ve Tarihi Kapalı Çarşı ilk tercihler;dinlenmek ve soluklanmak için ise Emir Han veya Koza Han’ın meşhur çay bahçeleri doğru adresler..

Artık akşam oldu,karanlık çöktü.Akşam yemeği ve eğlencesi için Bursa’nın meşhur Arap Şükrü Çetin’in yerindeyiz.Oldukça keyifli,lezzetli,eğlenceli geçen bu gecenin sonunda soluğu Çekirge Bölgesinde bulunan Otelimizde alıyoruz.Ertesi sabah önceden yapmış olduğumuz plana sağdık kalarak turumuza erken saatlerde kaldığımız yerden başlıyoruz,fakat katılımcı sayımız oldukça düşükJtur grubumuzu oldukça yordu anlaşılan.Ufak bir grupla Muradiye Camii ve çevresini yağmurlu serin bir Bursa Pazar sabağında dolaşıyoruz.Bahtsız Şehzadeler olan Şehzade Mustafa ve Cem Sultan Türbeleride burada fakat tadilatta olduğundan ancak uzaktan çekim yapabiliyoruz.Camii çevresinde eski Osmanlı Evi,Medrese,Osmanlı Takı Müzeside(biz gezerken malesef kapalı idi) burada dolaşılabilecek ilginç yerlerden.Sonrasında Atatürk Evi ve Karagöz Anıt Mezarı ve Müzesini,Mevlid’in yazarı Süleyman Çelebi’nin Türbesini  bir çırpıda dolaşıp görüntülüyoruz.Artık grubun geri kalanını almak ve otelden çıkmak zamanı.Grubumuzun tümüne kavuştuktan sonra gezmeye kaldığımız yerden devam ediyoruz,ve ver elini Inkaya Çınarı diyoruz.Bu tarihi Çınar ağacı hala ilk günkü gibi sıhhatli ve ulu,600 yıllık ömründe kimbilir ne savaşlar ne badireler görüp atlatmıştır,dili olsada konuşşa diyesimiz geliyor.35mt lik büyüklük  ve muazzam genişliği ile sanki bulunduğu köyü kolları arasına alarak koruyor görünüyor,mutlaka görülmeli..

Rotamız bundan sonra Emir Sultan Camii ve Türbesi,oldukça etkileyici bir mekan ve kişilik,insanı başka alemlere götürüyor.Maddi ve manevi dünya farklılığı burada oldukça net..

Son durağımız Yeşil Camii ve Türbesi.Finali hak eden bir eser,Bursa’nın sembolü olan bu müthiş yerler buraya gelindiğinde mutlaka listede olmalı ve görülmeli.

Bu gezimizde oldukça yoğun olarak sanat /tarihi eserleri birlikte gördük,gözlemledik;eski dönem insanlarının ne kadar sanatçı ve ulvi ruhlu olduklarını bu mekanlarda damarımıza kadar hissettik doğrusu.

Tamamen mistik ve değişik bir dünya..

Artık yemek zamanı diyoruz ve  soluğu Bursa’nın meşhur İskender Kebapcısında alıyoruz.

Bu dükkanın önünde herdaim kuyruk görmek mümkün,insanlar sabırla sırada bu ünlü döneri yemek için bekliyorlar,bu durumu başka yerde görmek hemen hemen imkansız.

Döneri yerken neden insanların kuyruk beklediği net anlaşılıyor.1800 lü yıllardan beri aynı kalite devam ettirmek ve yeni birşeyler üretmek gerçekten bu ülke koşulları için takdire şahan bir durum.

Artık yolculuk zamanı, öğleden sonra çok geç kalmadan dönüşe geçiyoruz,yolda ön tarafta  güzel hoş sohbetler yapılırken orta ve arka bölgede oturanlar uyumayı tercih ediyorlar.

Bursa’da alınanlar tatlı/meyve/çerez/kestane şekeri vs..yolda paylaşılıyor.Mola yerinde Kırkağaç Kavunu ve Manisa’da Manda Kaymağı ise tabiiki pas geçilmiyor.

Vel hasıl Kültür turumuz,gurme tur olarak noktalanıyor.Bu turda herkes birakç kg aldı sanırım,ama buna değdi doğrusu.

İzmir’e yaklaşırken gezinin notları hafızalarımıza/hatıralarımıza işleniyor ve bir sonraki turumuzu şimdiden planlamaya başlıyoruz.

Selamlar;Ilker Tolunay-Bursa Gezi Grubu adına

[See image gallery at www.gezerekyiyelim.com]